STERVEN UITGELEGD

WAT JE LICHAAM AL WEET

Het leven houdt niet op wanneer de dood dichterbij komt. Autonomie, verlangen en eerlijkheid kan de laatste levensfase betekenis geven. Het volgen van je eigen waarheid, toegeven aan verbinding en aan volledig mens mogen blijven tot het einde. We volgen de ongeneselijk zieke Molly in de film “Dying for sex (te zien via Disney+)” in haar proces van het erkennen van een verlangen in het aangezicht van de dood. Wanneer ze bedlegerig wordt krijgt ze luchtig (bijna passioneel) maar vooral authentiek uitgelegd wat sterven is. Dat is een prachtig leerzaam onderdeel van deze film. Hieronder een vertaalde weergave. Maar liever nog, kijk de film ook zelf.

“De dood is geen mysterie. Het is geen medisch drama. Het is een lichamelijk proces, net als bevallen, of naar het toilet gaan, of hoesten omdat je lichaam weet wat het moet doen. Je lichaam weet hoe het moet sterven. Daar hoeven we niets voor te kunnen.

Wat je zoal kunt verwachten? In de laatste maand van je leven zul je steeds minder uit bed komen of er helemaal mee stoppen. Je eet minder, drinkt minder en slaapt meer. Verwardheid (delier) komt soms voor en sommige mensen zeggen dat ze het gevoel hebben dat tijd niet meer echt bestaat.

Twee tot drie weken voor het einde zul je hulp nodig hebben bij alle dagelijkse handelingen. Je lichaam weet wat eraan komt en gaat in een toestand van ketose. Die staat vermindert honger en pijn en kan een gevoel van euforie versterken.

Dan komen we in een tijd van actief sterven, dit is een heilige tijd. Dat was het vroeger en in sommige delen van de wereld is het dat nog steeds. Het is het moment waarop je heel dicht bij de dood bent en je lichaam begint af te sluiten.

Tijdens het actieve sterven ben je niet meer volledig bij bewustzijn. Je kaakspieren ontspannen zich, je ademhaling verandert, en er kan een borrelend geluid achter in de keel ontstaan, wat reutelen heet en ontstaat door ophoping van slijm, speeksel of bronchiale secreties in de bovenste luchtwegen.

En wanneer je heel dicht bij de dood bent, verandert je ademhaling in een patroon van diepe, langzame ademteugen met lange pauzes ertussen. En uiteindelijk is er een uitademing waar geen inademing meer op volgt… en dat is het.”

Wanneer palliatieve sedatie ter sprake komt geeft Molly aan alles zoveel mogelijk te willen doorvoelen zolang als ze kan. Hierna volgt nog een vergeten onderdeel van sterven:

“In de laatste week ervaren sommige mensen iets wat ook weleens de rally wordt genoemd, een stroom van energie en mentale helderheid en dan weet je dat je weer een stap dichterbij sterven bent.”

KIJKTIP!